Assortiment >

Had ik maar een groene neus Lucado, Max, vertaald door Marieke Hermans-van Rijn Had ik maar een groene neus is de vierde parabel over Wout en de Nerflanders met als kernboodschap dat God met opzet ieder mens anders heeft gemaakt. De houten Nerflanders zijn helemaal gefixeerd op het volgen van de nieuwste trends. Ook Wout wil erbij horen en laat keer op keer zijn neus verven volgens de laatste mode. Dan komt het moment dat hij zoveel lagen verf op zijn neus heeft dat hij niet eens meer weet hoe hij er zonder die verf uitziet. Lucia raadt hem aan om naar Eli te gaan. Hij is de grote houtsnijder die Wout heeft gemaakt en die zijn probleem weer kan oplossen.